انتخاب داروی پرخطر یا کم‌خطر در درمان بیماری

پرسش: گاهى در بيمارى‌هايى ـ مانند برخى عفونت‌هاى نه چندان مهم ـ ، پزشک جهت تسريع بهبودى يا اطمينان از اين‌که داروى تجويزى وى بسيار قوى است و در مورد خيلى از عفونت‌ها مى‌تواند مؤثر باشد و يا به خاطر اين‌که از هزينه‌ى درمان بيمار و مراجعات مکرر وى بکاهد، اقدام به تجويز داروهايى مى‌کند که ضررهاى آن‌ها کاملاً شديد بوده و به اثبات رسيده است و اين در حالى است که شايد بتوان از طريق داروهاى ديگرى که ضرر بسيار کمترى دارند، ولى ممکن است با عدم اطمينان کامل و هزينه‌ى زيادتر همراه باشند، بيمار را معالجه نمود. با چنين فرضى، بهترين کار چيست؟ انتخاب راه سريع و پرخطر يا راه کم‌خطر و احيانا نامؤثر؟

پرسش: در بعضى از بیماری‌ها، مثل برخى عفونت‌های نه‌چندان مهم، پزشك جهت تسريع بهبودى بيمار، يا اطمينان از اينكه داروى تجويزى وى بسيار قوى است و در مورد خيلى از عفونت‌ها می‌تواند مؤثر باشد، يا به خاطر اينكه از هزينه درمان بيمار و مراجعات مكرّر وى بكاهد، اقدام به تجويز داروهايى می‌کند كه ضررهاى آن كاملاً شديد و به اثبات رسيده است و اين در حالى است كه شايد بتوان از طريق داروهاى ديگر، كه ضرر بسيار كمترى دارد، ولى ممكن است با عدم اطمينان كامل و هزينه زيادتر همراه باشد بيمار را معالجه نمود. با چنين فرضى، بهترين كار چيست؟ انتخاب راه سريع و پرخطر، يا راه کم‌خطر و احياناً دير اثر؟