حکم ازدواج با بستگان نزدیک از نظر مراجع

شرعا جايز است و در بعض موارد آن مطلوب هم هست.

ازدواج اشکالی ندارد ولی طبق روایتى که از پیامبر اکرم (صلی‌الله علیه وآله) به این مضمون رسیده است که با نزدیکان ازدواج نکنید به علّت این‌که فرزند ضعیف و لاغر به دنیا می‌آید ازدواج با نزدیکان مکروه است و چنانچه ازلحاظ پزشکی و آزمایش‌های نهی شده، بهتر است از آن بپرهیزند.

بر پایه متن، ازدواج با بستگان نزدیک در چارچوب عقد ازدواج مشروع امکان‌پذیر است و نیازمند رعایت شرایط عقد و ولایت است. بدین‌معنی که عقد می‌تواند به‌وسیلهٔ هر یک از زوجین یا با وکیلِ یکی یا هر دو طرف خوانده شود و در برخی موارد، وجود وکیل یا تعیینِ شخصی برای تعیین زوجین لازم است. همچنین در مواردی دختر بالغه بدون اجازهٔ پدر یا پدربزرگ پدری می‌تواند ازدواج کند یا حضورِ آنان به‌کار گرفته نمی‌شود، یا اجازهٔ آنان ممکن است در غیبت و شرایط خاص لازم نباشد، که این نشان می‌دهد ازدواج با فرد هم‌کفو از نظرِ شرعی می‌تواند تحت شرایطی که متن بیان می‌کند مجاز باشد. متن همچنین بر آسان‌گیری در امر ازدواج، عدم ممانعت از ازدواج با هزینهٔ کم و فراهم‌آوردن مقدمات ازدواج تأکید می‌کند تا مانعی برای ازدواج وجود نداشته باشد. نکتهٔ دیگر اینکه نگاه به نامحرم در شرایط ازدواج دائم فقط تحت محدودیت‌های مشخصِ شرطی است و بر ازدواج با بستگان نزدیک به‌طور مستقیم حکمِ منع یا جوازِ بیشتری ارائه نمی‌دهد؛ بلکه بخشی از مجموعهٔ احکام مرتبط با ازدواج و ارتباط زوجین است. نتیجه این است که متن به طور کلی ازدواج با بستگان نزدیک را مشروع می‌داند به شرط رعایت ضوابط عقد، وکیل/ولایت، و شرایطِ شرعی مربوط به هر مورد، و از طرفی به ازدواجِ آسان و بدون موانع اقتصادی نیز تشویق می‌کند.