حکم روزه‌دار در صورت نیت سفر

صِرف نیت مسافرت، روزه را باطل نمی کند. بله اگر نیت سفر، موجب تردید در ادامه داشتن روزه باشد، بنا بر احتیاط واجب باید روزه را تمام کند و بعداً قضای آن را بگیرد. همچنین اگر روزه دار مسافرت کند، چنانچه این سفر بعد از ظهر باشد، باید روزه خود را نگه دارد؛ اما اگر پیش از ظهر مسافرت کند در صورتی که از شب قبل قصد سفر کرده باشد، روزه‌اش باطل است. ولی اگر در روز قصد سفر کرده است، بنا بر احتیاط واجب باید روزه را بگیرد و پس از ماه رمضان هم آن را قضا کند.

در متن موجود، نیّت سفر در میان روزه باعث باطل شدن روزه نیست؛ تنها کارهایی که روزه را باطل می‌کند می‌تواند روزه را باطل کند. بنابراین اگر فرد روزه‌دار در بین روزه تصمیم به سفر بگیرد و تا قبل از انجام مفطراتِ روزه از وطن خارج شود یا سفر را آغاز کند، روزه باقی است و فقط باید از انجام کارهایی که روزه را باطل می‌کند پرهیز کند. در صورت انجام مفطرات، روزه باطل است و قضا لازم می‌شود؛ اگر پیش از ظهر سفر کرده و تا رسیدن به مسافت مشخصی از قصد خود منصرف شده یا نکرده، بسته به وضعیتِ فعلِ روزه‌ را باطل می‌کند یا خیر، حکمِ قضای روزه یا تکرار نیّت مشخص می‌شود.