مسافرت در ماه رمضان و حکم روزه

مانعی ندارد ولی اگر مسافرت برای فرار از روزه باشد مکروه است و کافی است بعد از ماه مبارک برای هر یک روز یک روز قضا کند و کفاره ندارد.

مسافرت در ماه رمضان حرام نيست، ولى اگر براى فرار از روزه باشد مكروه است.

طبق متن زمینه، حکم مسافرت در ماه رمضان برای روزه‌دار به دو حالت نماز بستگی دارد: اگر سفر موجب قصر نماز شود (نماز را باید شکسته بخواند)، روزه نباید گرفت. اگر سفر موجب نماز کامل (چهار رکعت) باشد، روزه واجب است. همچنین مسافرت در رمضان جایز است، و حتی برای فرار از روزه هم ممکن است به سفر رفتن اشکال نداشته باشد و افطار در سفر بر او واجب است. اگر قبل از ظهر به وطن برسد و قصد ده روز اقامت داشته باشد، باید روزه بگیرد؛ اگر قبل از ظهر رسید، روزه نمی‌تواند افطار کند و باید بعداً بخورد و قضا کند. اگر سفر بعد از ظهر آغاز شود، روزه گرفتن در سفر نیست و افطار لازم است.

بطور کلّی، مسافر در سفر نمی‌تواند روزه بگیرد؛ مگر اینکه روزه گرفتن در سفر را نذر کرده باشد که در این صورت روزه گرفتن صحیح است و بنابر احتياط واجب، روزهٔ مستحبى در سفر با نیت رجاء باید گرفته شود. استثنا: در مدینهٔ منورّه، بنا به روایت، مسافر می‌تواند برای برآورده شدن حاجت سه روز روزه بگیرد.